Protestants-chistelijke kerken kennen geen vast omschreven uitvaartdienst. Traditioneel is het afscheid van de overledene sober, maar tegenwoordig is er in veel kerkgenootschappen ruimte voor eigen invulling.
Wist u dat...
Behoudende protestanten vinden dat crematie in strijd is met de overtuiging dat de overledene lichamelijk zal opstaan uit de dood.
Bij het ontstaan van het protestantisme, tijdens de reformatie, nam men afstand van veel katholieke rituelen die als bijgeloof werden beschouwd. Ook veel katholieke uitvaartrituelen werden afgeschaft, bijvoorbeeld het sacrament der zieken.
In het Protestantisme staat de inhoud van het geloof centraal en het gesproken woord krijgt veel aandacht in de diensten. De kerk is vaak sober ingericht en de nadruk ligt op het gebed, de bijbellezing, en de zegen.
De uitvaartdienst: veel vrijheid
In protestantse kringen is begraven gebruikelijker dan crematie, hoewel cremeren nooit verboden is geweest zoals bij de katholieken. Pas sinds de jaren zeventig is het voor protestanten gebruikelijk om een uitvaartdienst te houden in de kerk en de gestorvene vervolgens naar de begraafplaats te brengen. Maar nog steeds kiest men vaak voor een rouwdienst in de aula van een begraafplaats.
Er is tegenwoordig veel ruimte voor een persoonlijke invulling van de uitvaart. De predikant of dominee staat de nabestaanden bij in hun keuzes en wensen, en soms ook in hun rouwproces.
In een protestants-christelijke uitvaartdienst speelt het noemen van de naam van de overledene een belangrijke rol. Zijn of haar doopnaam wordt afgestaan aan God, die de naam bewaart. In de dienst staat het voorbije leven van de overledene centraal, geplaatst in het licht van God met alle vreugde en verdriet die er in dat leven waren.
Na de uitvaart
Vaak is er na de dienst gelegenheid tot condoleren en praten bij een kopje koffie, in het rouwcentrum of thuis bij nabestaanden.
Vroeger was het in protestante kring gebruikelijk om de zondag na de uitvaart 'de rouw in de kerk te brengen'. Dat wil zeggen dat de naam van de overledene wordt genoemd en er soms nog iets over hem of haar wordt gezegd. Vaak wordt ook de familie genoemd. Nu komt dit alleen nog voor in orthodoxe kring. De dodenherdenking vindt plaats op de laatste zondag van het kerkelijk jaar, de laatste zondag voor de Advent. Tijdens de kerkdienst noemt men in een protestantse dienst de namen van alle overledenen binnen de kerkgemeenschap.
Meer weten?
Meer informatie over protestantse uitvaartrituelen kunt u vinden op de volgende websites: